Nederland grossiert medailles bij Jetlag Cup

Geen World Cup, maar de Jetlag Cup. Zo omschreef Mark Tuitert de internationale sprintwedstrijden die dit weekeinde in Erfurt werden gehouden. Amper vier dagen na terugkomst uit Vancouver moesten veel topschaatsers alweer aan de bak in de Gunda-Niemann-Stirnemann-Halle. Van een fatsoenlijke voorbereiding was geen sprake, toch viel de medaille-oogst allerminst tegen.

De Nederlandse equipe veroverde liefst veertien podiumplaatsen, met de twee zeges van Jan Smeekens op de 500 meter als absolute uitschieter. ,,Je weet dat er een aantal schaatsers niet is. Dan zou het een teleurstelling zijn wanneer je niet op het podium komt'', vond de Raaltenaar. ,,Dat ik hier zou winnen, had ik echter niet verwacht.''

Toen de schaatskaravaan zich donderdag naar Erfurt verplaatste, hadden maar weinigen echt trek in de wereldbekerwedstrijden sprint in het weekeinde. Alle deelnemers waren amper terug van de Winterspelen, waarna ze dinsdag en woensdag van huldiging naar toespraak werden gesleept. Tijd om te wennen aan het Europese ritme (negen uur tijdsverschil) was er niet, want de wereldbekercyclus gaat onverdroten voort.

Het leverde aparte taferelen op in Erfurt. Zo zat Ronald Mulder al om zeven uur 's ochtends met zijn teamgenoot Lars Elgersma aan de koffie, aangezien Mulder al om kwart over vijf klaarwakker in zijn bed lag. Ook Tuitert lag rond dat tijdstip met grote ogen naar het plafond te staren, waarna hij om 7 uur weer in diepe slaap dreigde te vallen. ,,Want dan ga je in Vancouver de nacht in.''

De topsportlichamen waren er dan ook niet op berekend om in de ochtenduren aan een warming-up te beginnen, aangezien het in Canada op dat moment midden in de nacht is. ,,Het inrijden voelde heel apart'', vertelde Tuitert. ,,Het lijf is wel in orde, maar de coördinatie is gewoon niet optimaal. En schaatsen is voor een groot gedeelte toch coördinatie.''

Opvallend genoeg vonden de meeste Nederlanders uiteindelijk toch wel de motivatie om in Erfurt een topprestatie te leveren. Margot Boer wist dat een aantal Aziatische concurrentes verstek liet gaan en kreeg daardoor een uitgelezen mogelijkheid om in het WB-klassement te stijgen. ,,Als je eenmaal hier bent, wil je ook punten pakken'', sprak de Woubrugse die uiteindelijk driemaal zilver veroverde (2x 500m, 1x 1000m). ,,Het lijkt mij wel mooi om volgende week bij de WB-finale in Thialf op het podium te staan.''

Ook Tuitert was vastberaden goed te presteren: ,,Ik heb nog zoveel 'bewijsdrang' in mijn flikker'', zei de olympisch kampioen op de 1500 meter. ,,Natuurlijk, aan de ene kant zal ik er geen seconde minder om slapen wanneer het hier niet loopt. Aan de andere kant wil ik ook graag laten zien dat ik Shani Davis ook op de 1000 meter kan kloppen.'' Dat lukte hem net niet. De Holtenaar eindigde als tweede en derde op de kilometer, achter Davis.

Toch mogen geen overdreven grote conclusies worden verbonden aan de prestaties in Erfurt. De hoofdprijzen zijn namelijk al in februari uitgereikt, besefte ook Smeekens na zijn WB-zege: ,,Dit is een kersje. De taart is al in Vancouver verdeeld.''